Hani bazen sebebsiz yere kendinizi kötü hissedersinizya,  bir yerlerde sorun vardır ama çözemessiniz. Çünkü sorunun ne olduğunu bilemezssiniz. Gün güzel geçer, makara kukara ama gece kendinizle başbaşa kaldığınızda anlarsınız aslında ne kadar yalnız olduğunuzu. Kafanızı yorganın altına soktuğunuzda yüzleşirsiniz bu acı gerçekle. Daralırsınız iyice. Bir bebeğin süte ihtiyaç duyduğu gibi sigaranızı ararsınız.  Balkona çıkıp iki nefes çekip atarsınız. Oda zevlk vermiyordur artık. Konuşucak birilerini ararsınız,  insanlar pek bi samimiyetsiz gelir.  Bu o çocukluk bunalımları değildir artık. Tekrar yatağa uzanırsınız, gözlerinizi kapatmadan önce mırıldanırsınız son sözünüzü; İyi geceler ay...

Bir İMGE Oluşturmasının Üzerine SESSİZLİK VE YALNIZLIK! Divitt Edebiyat-Kültür Neden Aşırı Yemek Yiyoruz? Yalnızlık